با توجه به اهميت روزافزون نقدشوندگی، شناخت در مورد عوامل موثر بر آن می ‌ تواند در بهبود آن ياری بخش باشد. تحقيق حاضر برای گردآوری شواهدی در ارتباط با نقش مديريت اقلام تعهدی در نقد شوندگی سهام شرکت، صورت پذيرفته است. در اين تحقيق، با استفاده از مدل تعديل شده جونز، سطح مديريت اقلام تعهدی شرکت ‌ها تعيين و پس از مشاهده اثر متغيرهای کنترل، تاثير آن بر پنج متغير نقدشوندگی براي75 شرکت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در طی سال ‌ها ی 1383 الی 1387 بررسی شده است. برای آزمون فرضيه ‌ ها پژوهش از رگرسيون مقطعی چندگانه استفاده شده است. به طور کلی، نتايج پژوهش بيانگر آن است که مديريت اقلام تعهدی بر نقدشوندگی سهام شرکت ‌ها تاثير منفی و معنا دار دارد؛ به طوری که مديريت سود بيشتر، موجب بروز عدم تقارن اطلاعاتی و هزينه ‌ها ی معاملاتی بالاتر می ‌ شود؛ در اين حالت، تمايل معامله گران بدون اطلاع، به مبادله سهام شرکت، به شدت کاهش يافته و نقدشوندگی سهام شرکت پايين می ‌ آيد.